kaygılar kaygılarımız

Uzun zamandır kendimi böyle halsiz ve bitkin hissetmemiştim. Bariz bir tane belli bir nedeni yok(ya da birden fazla olduğundan hangisi olduğunu kestiremiyorum) belki de yorgunluk tam bilemiyorum ya da hiç durmamak hep bir meşgale ve bir molaya ihtiyaç duyma gereksinimi bana bunu hissettiren. Kolum kanadım kırık sanki. İçimde bir kaygı yumağı çöreklenmiş oturuyor. İnşallah geçici bir sıkıntıdır.

2.5 yıl aradan sonra 6 aylık rutin doktor kontrolüme gittim ca 19-9 35 çıktı diye doktor genel cerrahiye yönlendirdi kolonoskopi yapılsın dedi..Kolonoskopi??  O ne dedim? İlk kolonoskopi istediğini duyduğum anda yine bir üzüntü çöktü gözlerim doldu hal bitmiyor mu diye her seferinde başka birşey istemeleri beni geriyordu bilmediğim adını ilk duyduğum testler tetkikler. Evet Allah beterinden korusundu ama işte. Sonra içerideki hastanın çıkmasını bekleyene dek googleda kolonoskopi araştırmasını yaptım biraz olsun rahatladım. Muayene sonucum temizdi. Çıkarken daha ocak ayında PET -CT çektirdik gerekli mi kolonoskopi dedim.. yapılırsa iyi olur çok elzem değil(işi garantiye almak isteyen doktor) ama belki polip falan vardır dedi. Polip de neydi? Teşekkürler Google.

Oradan çıktım. Anlamıştım. Bu hastalık bana kendisini unutturmayacaktı ömür boyu bununla yaşayacaktım hep sürecekti. Alışsam iyi olurdu… Doktorun genel cerrahiye yazdığı notu alıp çıktım..Ha tabi bir de elimde smear testi örneği ile …

Genel Cerrahi’den randevu alıp gittim Dr. Mevlüt Yordanagil dedi ki bu değer çok yüksek değil ki? sigara kullanıyo musunuz? hayır cevabı alınca yani bunun yüksek çıkması için bir sürü sebep var sigara kullananlarda bile yüksek çıkabiliyor dedi. Şikayetiniz var mı? Yok çok şükür.. Henüz ocak ayında PET çekilmiş temiz görünüyor o halde bence gerek yok dedi bir dahaki kontrolünüzde inatla yüksek çıkarsa yapalım o zaman kolonoskopi dedi. Jinekoloji onkoloji ye götürmem için bi not yazmasını rica ettim doktordan maşallah destan yazdı. Şimdilik yırttım özetle. Ama 6 ay dediğin nedir ki hemen gelip geçiyor.. Buna şükür çok şükür…

Yarın aileme gidiyorum. Serkan’siz.. Neden bilmem hiç gitmek istemiyorum. Gidene kadar bu kaygı olacak muhtemelen gidince çünkü curcuna çocuklarla falan güzel geçiyor vakit. Allah sağ salim gidip dönmeyi eşime evime kavuşmayı nasip etsin…

İçim o kadar kaygılı ki bi yere bunu yazmalıydım bir blogumun olduğu aklıma geldiği iyi oldu.

 

Bu yazı Genel kategorisine gönderilmiş ve , , , , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın